Türkiye’nin ilk kadın koro şefi Gökçen Koray’ın belgeselini nasıl yaptığımı, projeye nasıl dahil olduğumu anlatacağım.

2011–2013 yılları arasında, “Sesler Hazinesi ve Orkestrası”nın sanat yönetmeni Niyazi Ölmez ile eniştem aracılığıyla yollarımız kesişti. Bir konser çekimi için beni davet etmişti. Uzun bir aradan sonra, sanata emek vermiş değerli bir sanatçının bana güvenerek bir çekim işi vermesi büyük bir heyecan ve mutluluk yarattı. 2011’den sonra iki yıl boyunca bu ekibin konser çekimlerini gerçekleştirdim; videolarını düzenledim ve görsel yönetmenliğini üstlendim.

2013 yılına gelindiğinde, Niyazi Ölmez’den, Gökçen Koray’ın veda gecesi için bir belgesel film hazırlaması istenmişti. Sanat yönetmenimizin kurduğu ekibin bir parçası olduğum için bu projede benden de destek istedi ve böylece sürece dahil oldum.

Eser üzerinde çalışırken, opera gibi sahne sanatlarının üretim sürecinde emek veren, bu işe gönül ve zihin koyan sanatçılarla bir arada olmak hayatımın en keyifli deneyimlerinden biri oldu. Türkiye’nin ilk kadın koro şefi Gökçen Koray ile sohbet etmek ve onun deneyimlerini dinlemek ise tarif edilemeyecek kadar anlamlıydı.

Çekimler tamamlandı, belgeler toplandı ve filmin kurgusu bitirilerek 5 Nisan 2013’te düzenlenen veda gecesine yetiştirildi.

Gösterim gecesi geldiğinde içimi bambaşka bir heyecan sardı. Çünkü 6 yaşında ilk sinema filmimi izlediğim, o dönem “Süreyya Sineması” olarak bilinen, bugün ise Süreyya Operası olarak faaliyet gösteren salonda, yönetmen olarak yer aldığım bu belgesel değerli sanatçılarla buluşacaktı. Bu nedenle bu projenin benim için anlamı ve önemi her zaman ayrı bir yerde kalacak.

Şenay Ertorun

6.04.2013 – 12:00